Het begon in Portland, een enorm coole stad, met veel groen, veel goedkoop organisch eten, veel toffe mensen, alternativo's, goeie muziek. En uiteraard een coole host. We kwamen toe, zondag 3oktober, na eerst die duitser op te halen in seattle, om 2h snachts, en Michael (de host dus) had er totaal geen probleem mee. Integendeel. Bier werd gekocht, gitaren bovengehaald, en de hele nacht hebben we samen gezongend, gespeeld, gelachen en gebabbeld. Die kerel heeft een stem als een klok, tis ongelofelijk. We gingen er oorspronkelijk maar een paar dagen blijven, hoogstens drie, maar bleven uiteindelijk een kleine week omdat het er zo geestig was. En we deden pertangs niets. Pas na 3 dagen bezochten we eindelijk downtown, maar daar bleek behalve de meest reusachtige boekenwinkel ter wereld (powells) niet veel soeps te zijn. Wat dan wel zo leuk was? De zon, eerst en vooral. Hun huis, ten tweede, een mooi groot huis, met rode deuren en een grote porch met een comfy zetel. Ook de huisgenoten waren cool, Xander en Lucas. En de locale bar was heel dichtbij en tof, met een buitenkoer met een groot vuur, waar iedereen zijn gitaar meenam om een beetje samen te jammen, en waar we algauw iedereen kenden. Op een mooie dag bezochten we ook grotten, ontstaan door een vulkaanuitbarsting, waar Mike vroeger gids was. Het was ongelofelijk groot en uitgestrekt en maakten er een grote wandeling van bijna 2h in, het was echt wel supercool en indrukwekkend. En enorm stil en donker!
Na Portland reden we met onze Lucy naar Crater Lake, een meer ontstaan door een vulkaanuitbarsting. Onderweg kampeerden we illigaal op een gesloten camping, het was er heel mooi, en toen we de volgende dag toekwamen in Crater Lake was het zodanig mistig dat we niets van het meer zagen. Gelukkig klaarde het snachts op, waardoor we een prachtige sterrenhemel te zien kregen, en de volgende dag het meer. We deden een paar kleine wandelingen en reden er eens rond, en trokken toen verder naar de Redwoods.
Mens, dat is echt wel niet te geloven. Zulke bomen zeg! Je moet de foto's maar eens bekijken op facebook, tis echt wel niet om mee te lachen!
En na een nachtje daar kamperen naast de rivier waar michiel hem de volgende dag in waste reden we weer verder. We pikten een paar lifters op, waarvan er eentje bij ons bleef voor een tijdje. Zijn naam was Dylan, en hij was een vriend van een meisje dat ik ken dat model is en in NY woont, als dat niet zot is! De volgende 3 dagen reden we langs de prachtige kust van California, stopten in kleine dorpjes om koffie te drinken, stopten op verlaten stranden om te kaarten en een beetje rond te tjoolen, en tegen de avond zochten we naar plekjes om onze tent op te zetten. We maakten elke avond een groot warm kampvuur, roosterden worstjes en marshmellows, dronken liters en liters bier en zagen miljarden sterren en honderden vallende sterren. We werden elke ochtend gewekt door de stralende zon, hebben maar 1 keertje gezwommen in de pacific want het was eigenlijk veel te koud het water, en herhaalden alles tot we in san francisco waren.
Gezien we al die tijd in de natuur waren hadden we geen slaapplaats kunnen regelen, en belandden de eerste nacht in dolores park op 2 containers waar we de heroinespuiten van onze matjes moesten wegborstelen na een dolle avond in de stad, waarbij we heel kort straatmuzikanten waren en de rest van de tijd ronddoolden en met iedereen praatten die we tegenkwamen. De volgende dag gingen we naar het golden gate park (wat vol daklozen en kinderen zit), en zagen een gratis optredentje van die antwoord in een grote muziekwinkel en sliepen savonds in een ander park, waar ik deze keer een groot roestig mes onder mijn matje vond en waar het zodanig steil was, dat max een paar keer wakker werd snachts omdat hij naar beneden aan het glijden was, haha.
De derde dag had ik via mat een kerel gevonden waar we mochten douchen maar niet slapen, en omdat we ons strand misten besloten we san fran achter ons te laten. Je mag zeggen wat je wil, het was eens een geweldige stad, maar tegenwoordig heeft het alles van zijn charme verloren. Toegegeven, de trams zijn cool, en het is gek een stad te zien met zulke steile heuvels dat we op een gegeven moment het gevoel hadden dat we op een rollercoaster zaten, echt niet om te lachen. En de huizen zijn ook wel mooi. Maar voor de rest is er niets meer over van de magische 60s. Een paar tieners die denken dat ze cool zijn omdat ze rondzwerven met hippiekleren en weed, en enorm veel vuile daklozen. Maar echt geestig was het daar niet, geloof me.
Terug op het strand namen we weer onze tijd om naar LA te rijden, hoewel een beetje rapper want het was zo warm niet meer als voordien.
In LA bleven we ook niet te lang, want we hadden weeral geen slaapplaats. We konden 1 nacht bij vrienden van Dylan slapen, een kerel die een script voor een tamelijke kutfilm geschreven had (supersweet 16) en er toch wat geld aan overgehouden had en nu in een mooi huis in hollywood woont. De volgende dag bezochten we het hollywoodding, reden we beverly hills op, naar een adres dat we gekregen hadden van die kerel, waar ze een huis gingen bouwen maar waarvan de bouw was stilgelegd, waar je zicht had op heeeel LA. Het was er supercool en we kaartten tot de regen ons wegjaagde, en toen namen we afscheid van Dylan en reden naar de Mojave woestijn waar het regende.
De volgende dag deden we het rustig aan, en savonds arriveerden we in Vegas, waar we wat geld opmaakten aan slotmachines, waar we onder de eifeltoren zwommen, waar een kerel ons geld aanbood voor een hotelkamer maar we te verlegen waren om ja te zeggen (stom!) en waar we max ineens kwijt waren en hij onze auto niet meer wist staan. Om 5h dan toch eindelijk ons bed ingekropen, pardon onze auto bedoel ik, en de volgende dag terug op pad.
Ik weet al niet meer waarheen. Oja, eerst nog ergens in de woestijn geslapen, met een andere lifter die maar stom was -de nacht was ijzig koud-, en de volgende dag in Grand Canyon toegekomen. De eerste nacht sliepen we boven, de tweede nacht beneden. Het was een afdaling van 6km, met een hoogteverschil van 1.6km. We sliepen vlak naast de coloradorivier op een prachtig zandstukje, tot om 4h smorgens de parkranger ons wakker schudde met een boete van 75dollar wegens illegaal kamperen. Michiel en ik waren natuurlijk slim genoeg om te zeggen dat onze paspoorts boven lagen en een valse naam te geven, maar max stond al te zwaaien met zijn paspoort. Maar ja, we gaan hoedanook niet betalen dus het kan geen kwaad. We waren wel verplicht om terug naar boven te hiken en dat was waarlijks prachtig. Het was heerlijk zwoel, en er hing een volle maan aan de rechterkant, terwijl de zon langzamerhand opkwam aan de linkerkant.
Het ging trouwens verrassend goed om die klif te beklimmen, zelfs met al ons kampeergerief!. 4h later stonden we al boven, uitgeput maar content.
Van daar reden we naar Phoenix, met tussenstops ergens aan een boom om een tukje te doen, en in Flagstaff om een reusachtige creme te eten die heerlijk was. En nu zitten we hier. In de staat van executies en jagers. Maar tis geestig want tis warm. Eergisteren hebben we de befaamde bierpong gespeeld, gisteren heerlijk gechilld, vandaag in het openluchtzwembad gaan zwemmen, en morgen, als er een mooie film is, naar de drive in.
Zodus ja, we hebben het een beetje rap gedaan, maar altijd op het gemak. Nooit extreem lang gereden, altijd overal onze tijd genomen, overal van genoten. Het was heerlijk.
View Larger Map
Gezien we al die tijd in de natuur waren hadden we geen slaapplaats kunnen regelen, en belandden de eerste nacht in dolores park op 2 containers waar we de heroinespuiten van onze matjes moesten wegborstelen na een dolle avond in de stad, waarbij we heel kort straatmuzikanten waren en de rest van de tijd ronddoolden en met iedereen praatten die we tegenkwamen. De volgende dag gingen we naar het golden gate park (wat vol daklozen en kinderen zit), en zagen een gratis optredentje van die antwoord in een grote muziekwinkel en sliepen savonds in een ander park, waar ik deze keer een groot roestig mes onder mijn matje vond en waar het zodanig steil was, dat max een paar keer wakker werd snachts omdat hij naar beneden aan het glijden was, haha.
De derde dag had ik via mat een kerel gevonden waar we mochten douchen maar niet slapen, en omdat we ons strand misten besloten we san fran achter ons te laten. Je mag zeggen wat je wil, het was eens een geweldige stad, maar tegenwoordig heeft het alles van zijn charme verloren. Toegegeven, de trams zijn cool, en het is gek een stad te zien met zulke steile heuvels dat we op een gegeven moment het gevoel hadden dat we op een rollercoaster zaten, echt niet om te lachen. En de huizen zijn ook wel mooi. Maar voor de rest is er niets meer over van de magische 60s. Een paar tieners die denken dat ze cool zijn omdat ze rondzwerven met hippiekleren en weed, en enorm veel vuile daklozen. Maar echt geestig was het daar niet, geloof me.
Terug op het strand namen we weer onze tijd om naar LA te rijden, hoewel een beetje rapper want het was zo warm niet meer als voordien.
In LA bleven we ook niet te lang, want we hadden weeral geen slaapplaats. We konden 1 nacht bij vrienden van Dylan slapen, een kerel die een script voor een tamelijke kutfilm geschreven had (supersweet 16) en er toch wat geld aan overgehouden had en nu in een mooi huis in hollywood woont. De volgende dag bezochten we het hollywoodding, reden we beverly hills op, naar een adres dat we gekregen hadden van die kerel, waar ze een huis gingen bouwen maar waarvan de bouw was stilgelegd, waar je zicht had op heeeel LA. Het was er supercool en we kaartten tot de regen ons wegjaagde, en toen namen we afscheid van Dylan en reden naar de Mojave woestijn waar het regende.
De volgende dag deden we het rustig aan, en savonds arriveerden we in Vegas, waar we wat geld opmaakten aan slotmachines, waar we onder de eifeltoren zwommen, waar een kerel ons geld aanbood voor een hotelkamer maar we te verlegen waren om ja te zeggen (stom!) en waar we max ineens kwijt waren en hij onze auto niet meer wist staan. Om 5h dan toch eindelijk ons bed ingekropen, pardon onze auto bedoel ik, en de volgende dag terug op pad.
Ik weet al niet meer waarheen. Oja, eerst nog ergens in de woestijn geslapen, met een andere lifter die maar stom was -de nacht was ijzig koud-, en de volgende dag in Grand Canyon toegekomen. De eerste nacht sliepen we boven, de tweede nacht beneden. Het was een afdaling van 6km, met een hoogteverschil van 1.6km. We sliepen vlak naast de coloradorivier op een prachtig zandstukje, tot om 4h smorgens de parkranger ons wakker schudde met een boete van 75dollar wegens illegaal kamperen. Michiel en ik waren natuurlijk slim genoeg om te zeggen dat onze paspoorts boven lagen en een valse naam te geven, maar max stond al te zwaaien met zijn paspoort. Maar ja, we gaan hoedanook niet betalen dus het kan geen kwaad. We waren wel verplicht om terug naar boven te hiken en dat was waarlijks prachtig. Het was heerlijk zwoel, en er hing een volle maan aan de rechterkant, terwijl de zon langzamerhand opkwam aan de linkerkant.
Het ging trouwens verrassend goed om die klif te beklimmen, zelfs met al ons kampeergerief!. 4h later stonden we al boven, uitgeput maar content.
Van daar reden we naar Phoenix, met tussenstops ergens aan een boom om een tukje te doen, en in Flagstaff om een reusachtige creme te eten die heerlijk was. En nu zitten we hier. In de staat van executies en jagers. Maar tis geestig want tis warm. Eergisteren hebben we de befaamde bierpong gespeeld, gisteren heerlijk gechilld, vandaag in het openluchtzwembad gaan zwemmen, en morgen, als er een mooie film is, naar de drive in.
Zodus ja, we hebben het een beetje rap gedaan, maar altijd op het gemak. Nooit extreem lang gereden, altijd overal onze tijd genomen, overal van genoten. Het was heerlijk.
View Larger Map
