FEEST!

Hoeraa, vandaag is een vrolijke vrolijke dag! Het is namelijk onze 1 jaar-weg-verjaardag!
Wie had dat kunnen denken? Exact een jaar geleden namen we het vliegtuig uit ons klein landje naar dit grote gigantische gekke land, landden in Montreal, werden opgewacht door onze host die ons op een heerlijke zomeravond meenam naar haar dorpje niet ver van Montreal City waar we een eerste slapeloze nacht doorbrachten met een bende leuke mensen naast het water van de St. Laurence rivier.
Ondertussen hebben we al een paar maaden al werken gespendeerd, en hebben een paar maanden puur genoten. We hebben ongelofelijk veel mooie dingen zien, coole mensen leren kennen, nieuwe dingen gedaan, enorm veel bijgeleerd, zodus we zijn wel tevreden over deze trip.
En hier in Banff is alles ook nog in orde. We zijn op veel vlakken ontmaagd: eerste keer raften, eerste keer helicopteren, eerste keer bighorn sheep en berggeiten zien, eerste keer op een gletsjer wandelen (hoewel? Ik heb er misschien in Frankrijk wel al op geboard vroeger) en gletsjerwater gedronken, eerste keer in een hotel werken, enzovoorts en zoverder. Het was dus zeker de moeite waard hier!

Maar zondag vertrekken we weer, en ik denk niet dat we het spijtig vinden. Het is goed en wel geweest, nu is het weer tijd om on the road te gaan, en we kijken enorm uit naar wat nu zal komen.
Natuurlijk klinkt alles in ons hoofd zo geweldig goed en geestig en perfect, en kunnen we alleen maar hopen dat alles afloopt zoals gepland.
Hier is ons voorlopig plan: (het kan eigenlijk wel zijn dat ik het al eens geschreven heb, ik weet het nu niet meer)

we vertrekken zondag naar British Colombia, onze eerste stop zal ofwel Kamloops ofwel Kelowna zijn, wat ongeveer 6h van hier verwijderd is op de weg naar Vancouver. Daar gaan we een paar dagjes blijven, beetje couchsurfen, beetje toerist spelen. Dan gaan we naar Vancouver, waar we een auto gaan zoeken, een paar mensen moeten bezoeken die we onderweg hebben leren kennen, waar we onze vaccinaties in orde moeten zien te krijgen, maar al bij al willen we er niet TE veel tijd verliezen, tenzij het er heel erg cool lijkt te zijn (grote steden trekken ons niet meer zo aan nu we zo lang te midden van de natuur gewoond hebben).
Volgende stop (die zeker is) is Vancouver Island. Daar hebben we ook een paar vrienden overal wonen die we vast en zeker een bezoekje willen brengen, en voor de rest gaan we ook naar het Rifflandia Festival, waar onze maten van Hey Rosetta! moeten spelen, naast een paar andere coole bands.
Voor de rest, moesten we toevallig heel veel tijd over hebben, kunnen we desnoods nog altijd eens een weekje of twee werken, gezien we nog een lange tocht voor de boeg hebben en verzeker veel geld gaan moeten uitgeven, of wat leuker zou zijn: een kleine tocht naar het noorden, de Yukon, (als we een hele goeie auto zouden kunnen scoren toch) om hopelijk het noorderlicht te kunnen zien. Maar verzeker niet. We zullen zien, het zou cool zijn alleszins.

Wat vervolgens op ons plannetje staat: naar de VS, de westkust afrijden, niet te veel tijd verspillen aan zever, want we zijn die stomme vetzakkencultuur toch wel al een beetje beu ondertussen, we willen gewoon zien wat we willen zien (the usual weetjewel: Seattle, Portland, Yosemite Park, Redwood Park, Grand Canyon, San Fransisco, LA, Vegas, en dan een paar dingen in New Mexico misschien -White Dunes, ziet er supersupersupermooi uit), dan hup, de grens over, in 1 trek doorrijden- rap weg van de grens en de drugsmoorden, en in het centrum van Mexico stoppen, waar onze vrienden en ex-collega's van hier in het hotel wonen. Een beetje Mexico doen, erdoorrijden, door Guatemala, Nicaragua, Honduras, Belize misschien, Costa Rica, Panama misschien. We zien wel hoe lang onze auto het volhoudt, we rijden door tot hij opgeeft, en dan van daar vliegen we naar Brazilie -tenzij hij al in Amerika of Mexico opgeeft, dan liften/ridesharen/bussen we verder.
Hopelijk doen we een tussen stop in het noordwesten van Brazilie, daar waar het amazonewoud is, want dat is iets wat ik al sinds mijn kleine kleinheid wil zien, maar ons uiteindelijke doel is het oosten, dichtbij Porto Seguro, waar mijn liefste nonkeltje en tantetje, en babyschatteboutneefje zullen zijn.
Als zij weer weg zijn vertrekken wij richting Rio, en dan 5 maart begint het Carnaval, wat natuurlijk niet te missen is!

En daarna keren we verzeker naar huis voor michiel.
Maar hopelijk vertrekken we kort na onze aankomst in Belgie al weer naar de andere kant van de wereld: Azie.

Tgoh, als dat geen plan is, je kan je wel voorstellen dat we supersupersupersupersuperenthousiast zijn en enorm blij dat we eraan kunnen beginnen. En ik hoop echt dat we een hele goeie auto vinden, want hoewel liften geestig is moet je er toch veel tijd voor hebben en flexibel zijn, en gezien we echt geen tijd meer aan de N-Amerikaanse cultuur willen spenderen maar meer tijd in Centraal Amerika maar toch hier en daar de belangrijkste mooiste dingen willen zien zou een auto perfect zijn. Snel en efficient!

We hebben eigenlijk nog enorm veel te doen vóór ons vertrek, zondag, want we werken alletwee nog altijd, en het is ambetant want bijv vandaag deed ik de ochtendshift en michiel smiddags, dus hebben we geen tijd gehad om samen dingen in orde te brengen, en morgen moet ik heel de middag tot 23h werken, maar het komt wel in orde denk ik. Zo niet vertrekken we maandag, tis ook het einde van de wereld niet.
Zodus voila, we gaan weer op weg, we proberen jullie zo veel mogelijk op de hoogte te brengen, en doen jullie vooral het zelfde.
Schrijf ons over jullie school, je werk, je toekomst, je keuzes, je liefdesleven, je zomer, je winter, en je plannen om ons te bezoeken, we apprecieren dat!

Cheerio!!